“De glazen stolp”

Cliënt krijgt van zijn werkgever een coachtraject aangeboden, met als gezamenlijk doel:

  • Zelfstandiger kunnen werken (cliënt zegt onzeker te zijn)
    • ‘paniek als mij iets niet duidelijk is’
    • ‘ik ben een twijfelkont’
    • ‘ik kan moeilijk besluiten nemen’
    • ‘ze hebben geen tijd voor mij’
    • ‘kritiek voelt als vernederd worden’
  • Beter communiceren

Na de eerste sessie (intake, doel helder krijgen en nadere uitleg over coaching) geeft cliënt aan dat de tijd te kort was: ‘ik wil door!’

2e sessie

Cliënt vertelt over een werksituatie van enige tijd geleden, welke hem veel stress opleverde. Door de specifieke vraagstelling vanuit de PMA-aanpak komen we al snel op de situatie waarin cliënt langdurig ziek was (1994). Snel daarna vertelt cliënt van die keer dat hij werd aangevallen door een hond. Cliënt geeft aan in zo’n situatie te ‘bevriezen’: ‘voelt als aangedaan onrecht’. Cliënt zegt dat hij makkelijk over zich heen laat lopen en dat hij blijft ‘hangen’ bij hoe hij het zal gaan zeggen.

Reactie cliënt op 2e sessie: ‘heel interessant, je hebt me een spiegel voorgezet, heel leuk en verhelderend.’

3e sessie

Cliënt vertelt over een aantal conflictsituaties die, bij doorvragen met de specifieke vraagstelling vanuit de PMA-techniek, hevigere emoties oproepen dan die van de vorige sessie. Thema’s uit deze situaties waren:

  • Niet gezien worden
  • Dat cliënt niet heeft gezegd dat hij zo niet behandeld wilde worden
  • Dat cliënt niet in ‘dat wereldje’ kan komen
  • ‘Ik zit in een glazen stolp’ (alles kunnen horen, maar die anderen horen mij niet)
  • Niet goed genoeg zijn
  • Ouders lieten cliënt maar gaan

Reactie cliënt op 3e sessie: ‘ik zou graag vooruitgang willen zien, zoals bijv. met mijn baas.’

4e sessie

Cliënt geeft aan dat hij de afgelopen periode zelf dingen voor elkaar heeft gekregen, die hem daarvoor niet lukten, of waar hij niet eens aan begon.

Cliënt vertelt vervolgens van een ervaring (ca. 1995) waarin de auto waar hij in zat werd aangereden (geen lichamelijke verwonding), en verschikkelijk schrok van die onverwachte klap. Plotselinge harde geluiden maken deel uit van verschillende situaties, waardoor de stressreactie bij cliënt wordt geactiveerd. Voorgaande situatie is de link naar een ander ongeluk waarbij een kind werd aangereden dat plotseling overstak (bleek niet ernstig gewond te zijn). Ook hier was sprake van een harde onverwachte klap. In een volgende situatie vertelt cliënt dat hij ooit en enorme klap op zijn rug heeft gekregen, precies tussen zijn schouderbladen. Daarop volgt een situatie in een zwembad waarbij er iemand op zijn rug sprong en hem met armen en benen omklemde zodat cliënt kopje onder ging en in paniek, hoestend en proestend weer boven kwam. Na deze herbeleving zat cliënt voor zijn gevoel weer in de glazen stolp:’ze horen mij niet’!

Reactie cliënt op 4e sessie: ‘vreemd dat ik zover weg ben geweest, er is weer veel gebeurd, dit soort ‘vreemde situaties’ hebben altijd in mijn hoofd gespeeld. Ik ben een tijdlang bang geweest om bij mijn vader in de auto te zitten, dat was eerst het leukste wat er was. Gek dat alles zo aan elkaar hangt, eigenlijk wel logisch die ongelukken achter elkaar.’

5e en laatste sessie

Cliënt geeft aan dat hij:

  • af is van het gestreste gevoel en de beenkramp
  • nu meer ontspannen is
  • ’s morgens zelfs grapjes maakt en zelfs  zingt
  • weer energie heeft
  • niets meer ‘moet’, dat de dwang eraf is
  • niet meer schrikachtig is
  • vrolijker is
  • meer rust heeft
  • meer vertrouwen heeft in zichzelf
  • directer kan reageren naar de collega’s
  • geen paniek meer heeft bij een nieuwe opdracht
  • zich meer bewust is van tactiek in gesprekken
  • onder de glazen stolp is uitgekomen!!! 

Verder ziet cliënt nu mensen aankomen, daar waar hij eerder werd verrast doordat ze er ‘opeens’ waren.

De glazen stolp stond 15 jaar lang voor een afwachtende houding, kalm en berekenend willen zijn, iets willen zeggen maar daarin vanbinnen geblokkeerd worden.

Werkgever geeft in de eindevaluatie aan dat cliënt:

  • efficiënter communiceert
  • rustiger is geworden
  • op de goede weg is

Cliënt sluit af met de opmerking dat hij in het begin erg sceptisch was over de coaching, maar dat hij er erg veel aan heeft gehad.