De metamorfose van Maaike

Na één coachsessie bij een PMA-coach en een spontaan vervolg, veranderde Maaike van een te hard werkende, afhankelijke, naïeve en overal achteraan lopende jongedame in een zelfbewuste en grenzen stellende jonge vrouw.

Hoe het zo is gekomen ……………

Als coach kom ik in contact met Maaike, een jongedame die gewend is veel meer uren te werken dan waarvoor zij is aangenomen. Maaike holt van project naar project en van deadline naar deadline, omdat anderen dat van haar verwachten: ’Dat hoge verwachtingspatroon is reëel, want ik heb altijd hoge cijfers gehaald.’ 

Maaike geeft aan snel enthousiast te zijn en zegt dan niet alleen ‘ja’ tegen nieuwe projecten, maar begint er ook direct aan. Daarbij komt dat Maaike zich overal verantwoordelijk voor voelt en andermans problemen probeert op te lossen: ‘Straks is het Kerst en dan lig ik wéér de hele week op bed, te moe om ook maar iets te doen.’

Maaike geeft aan dat zij weet dat ze niet goed bezig is:

  • Hoge werkdruk
  • Privé gaat ten koste van het werk
  • ‘Waar doe ik het allemaal voor?’

Maaike zegt dat zijzelf de hele week volplant om er vervolgens achter te komen dat zij 2x zoveel heeft gedaan in 2x zoveel tijd, omdat anderen ook dingen gedaan willen hebben! Vervolgens geeft Maaike aan dat er nog meer dingen zijn waardoor zij niet rustig kan zitten. Maaike hoort van een coach over de PMA-coachtechniek:

  • De invloed van mentale blokkades op het dagelijkse leven
  • Het ontstaan van overtuigingen
  • Het sterk ontwikkelde verdedigingsmechanisme ‘weg van de pijn’
  • Mentale plaatjes kijken (een soort dagdromen):
    • Wat is de situatie?
    • Wat is daarin het meest in het oog springende moment?
    • Wat is daar het meest vervelende en weerstand oproepende detail?
    • Wat is daarbij het gevoel?
      • Wat voel je precies?
      • Waar voel je dat in je lichaam?
    • Spontaan naar een volgend plaatje…….

Tijdens de introductie raakt Maaike hevig geëmotioneerd. Vervolgens praten wij over het ontvangen van complimenten, hierbij rollen de tranen over Maike’s wangen. Bij haar is het vaak zo vanzelfsprekend: ‘Och, Maaike doet het wel even!’

Maaike geeft aan dat haar hoofd vol zit, dat haar darmen de spanning aangeven, dat zij zich druk maakt over alles, dat zij ‘te’ perfectionistisch is en dat zij onzeker is over zichzelf terwijl ze ook weet dat zij kwaliteiten heeft. Dan vertelt Maaike haar verhaal van de periode dat zij kampte met eetproblemen (14-17 jaar), waarin zij van zichzelf minder moest gaan eten om controle over haar lichaam te hebben en het perfecte plaatje te bereiken. Ook vertelt zij van de gevolgen van haar eetproblemen voor de rest van het gezin en de familie. Maaike geeft aan dat het eetprobleem het gevolg is van de drang om te moeten ‘winnen’, om in alles de beste te zijn en daar ook de controle over te houden. 

Spontaan vertelt Maaike vervolgens over ‘de mis van opa’, dat het eten van de hostie niet in het eetschema paste en zij de hostie verstopte. Het meest opmerkelijk voor Maaike was dat zij zich in die periode enorm eenzaam voelde, ook omdat zij niet meer met vriendinnen meeging. Maaike geeft aan dat zij zich in die periode heel veel heeft onthouden en dat zij het zichzelf niet gunt om ergens van te genieten:

  • Genieten kan niet zomaar, daar moet je hard voor werken (vergelijking met eten: ‘eerst eten, dan sporten’).
  • Jezelf niets gunnen:’omdat ik vond dat ik de moeite niet waard was’.

Verder zegt Maaike dat zij niet durft uit te gaan van haar kwaliteiten, dat de rest van de familie slimmer was dan haar. Na nog enkele lichte onderwerpen aan de orde te hebben gebracht rond de coach het gesprek af en Maaike gaat naar haar werkplek. 

Een week later zie ik Maaike weer. Maaike loopt nu anders rond (veel rustiger en zelfbewuster) dan voor het coachgesprek (toen was het druk, druk, geen tijd, hollen en vliegen) en ik vraag Maaike hoe het de afgelopen week met haar is vergaan. Maaike vertelt dat haar de avond na het coachgesprek spontaan een andere situatie in haar op kwam: de dood en het afscheid van haar opa. Ze waren 2 handen op 1 buik. Het verlies is haar zwaar gevallen en het gevoel van eenzaamheid was zeer groot op het moment waarop zijn als 12-jarig meisje alleen naar de kist van haar opa liep. Alleen, omdat niemand er meer bij mocht vanwege de slechte toestand, een moment waarop zij als laatste helemaal alleen afscheid nam van de man, waarmee ze op dat moment “alles had kunnen winnen”.  

Maaike geeft aan da na de coachsessie en het gebeuren thuis een enorme druk van haar schouders afviel, waarna zij zich zeer energiek en opgelucht voelde en vanaf dat moment wist Maaike haar grenzen en kon zij die grenzen ook kenbaar maken en bewaken!

De naam van de coachee is op haar verzoek gefingeerd.